Strona główna / Warsztat / Serwis lakierniczy / Ekologia, a lakiernictwo
Ekologia, a lakiernictwo

Ekologia, a lakiernictwo

Lakiernictwo to dziedzina najbardziej obostrzona przepisami ochrony środowiska. Warto przyjrzeć się coraz bardziej rygorystycznym wymogom prawnym, ponieważ mogą one znacząco wpłynąć na nasz biznesplan.

 

Współczesne przepisy ochrony środowiska wymuszają na właścicielach fakt posiadania i użytkowania instancji technologicznych odprowadzających lotne związki chemiczne do atmosfery. Procedura administracyjna przewiduje uzyskanie właściwej zgody na 30 dni przed inauguracją działalności.

Dla urządzeń funkcjonujących już od dłuższego czasu, przewidziany okres dostosowania ich do norm przewidzianych przez aktualne przepisy minął 1 listopada 2007 roku.

 

Co decyduje o konieczności wszczęcia odpowiedniej procedury?

Kryterium stanowi łączna ilość materiałów chemicznych wykorzystywana w roku kalendarzowym w naszej lakierni. Próg prawny stanowi masa 1 000 kg w ciągu roku– poniżej tej masy wymagane jest

zgłoszenie instalacji, powyżej zaś tej liczby niezbędne staje się uzyskanie pozwolenia na użytkowanie określonego sprzętu. Same procedury administracyjne zasadniczo różnią się w ilości niezbędnych dokumentów jak i obszerności całego opracowania.

 

Przykład: koszt zgłoszenia systemu lakierniczego to ok. 1500 zł. Koszt nabycia pozwolenia sięga ok. 5000 zł z zastrzeżeniem, że właściciel instalacji dysponuje projektem konstrukcji, DTR urządzeń i starannym opisem przebiegu procesu technologicznego realizowanym w danej lakierni.

Istnieje także wymóg nieprzekroczenia emisji określonych ilości LZO (skrót: lotne związki organiczne) w trakcie jednej roboczogodziny i w przeliczeniu na dobę. Gdy

zakład zastosuje środki o dużej zawartości LZO, za wykorzystaniem technologii wodorozcieńczalnej, (a nie jest wolna całkowicie od tych składników) w przypadku gdy cała masa środków nie przekracza 1 000 kg

w skali roku to i tak niezbędne jest otrzymanie pozwolenia na użytkowanie.

Pomiary intensywności wydalania LZO do atmosfery (zarówno stałe i okresowe) przeprowadza się metodą ciągłej detekcji płomieniowo-jonizacyjnej, oznaczając całkowity węgiel organiczny i dokonując (w przypadku pomiarów okresowych) jego trzykrotnego odczytu. Pomiary okresowe realizuje się raz w roku na emiterach obiektu, czyli w kanałach wyrzutni kabiny lakierniczej i stanowisk, ewentualnie w kanale wyrzutni układu wentylacyjnego lakierni.

 

Kto może dokonywać takich pomiarów?

Od 1 stycznia 2009 r. wyłącznie podmioty, które uzyskały stosowne pozwolenie wydawane przez Ministerstwo Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych. Nie są one tożsame

z pomiarami realizowanymi w ramach kontroli SANEPID-u, gdy specjalne czujniki przypinane są do uniformów pracowników i mierzą one poziomu zanieczyszczenia w trakcie całego dnia pracy. Tego rodzaju

czynności kontrolne służą określeniu stężenie substancji na danym stanowisku pracy w celu ich zweryfikowania pod kątem norm „najwyższych dopuszczalnych stężeń substancji chemicznych stanowiska pracy” (NDS). Nie wynika to jednak z interesujących nas w niniejszym artykule przepisów ochrony środowiska.

 

Co oznaczają lotne związki organiczne?

Lotne związki organiczne (w skrócie: LZO) to związek organiczny mający w temperaturze 293,15 K prężność par nie mniejszą niż 0,01 kPa, bądź posiadający analogiczną lotność w szczególnych warunkach użytkowania. Wprowadzona w życie 21 kwietnia 2004 r. Dyrektywa 2004/42/ CE wprowadziła ograniczenia emisji tych związków w lakierniach przez zmniejszenie zawartości LZO w farbach, lakierach i produktach do odnawiania pojazdów. Kwestie dotyczące LZO są ujęte w rozporządzeniu w sprawie standardów emisyjnych z instalacji oraz rozporządzenia w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji.

 

Pamiętaj!

Brak urzędowej, pisemnej zgody na użytkowanie instalacji lakierniczych jednoznacznie oznacza, iż dalsze funkcjonowanie zakładu jest nielegalne. Na nic pozytywne wyniki kontroli SANEPID-u, brak zastrzeżeń co do warunków ppoż. i innych kwestii BHP. Auto lakiernia, która znajdzie się w takim położeniu formalno- prawnym powinna zawiesić swoją działalność do czasu uzyskania stosownej zgody, bądź dopuszczenia.

 

Odpady

Warunkiem funkcjonowania legalnego biznesu lakierniczego jest uzyskanie zgody na wytwarzanie odpadów stałych podzielonych na: odpady komunalne (zwykłe), odpady niebezpieczne dla środowiska naturalnego

oraz odpady stwarzające zagrożenie dla środowiska. Właściciel każdej auto lakierni (wytwórca odpadów) zobowiązany jest do przedstawienia informacji, bądź otrzymania stosownych decyzji i zezwoleń na gospodarowanie odpadami. Procedura uzależniona jest od ilości i rodzaju odpadów, które są przez

niego wytwarzane. Pozwolenie na wytwarzanie odpadów- jest niezbędne w przypadku użytkowania instalacji „produkujących” pow. 1 Mg (tony) odpadów niebezpiecznych (rocznie) lub powyżej 5 tys. Mg odpadów innych niż niebezpiecznie (rocznie)

 

W przypadku decyzji zatwierdzającej nasz „program gospodarki odpadami niebezpiecznymi”-  procedura ta dotyczy naszej działalności jeśli wydalamy powyżej 100 kg odpadów niebezpiecznych w skali roku. Przepisy ochrony środowiska wymagają przedstawienia informacji o wytwarzanych odpadach i sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami – jeżeli wytwarzanych jest do 100 kg odpadów niebezpiecznych albo powyżej 5 Mg odpadów innych niż niebezpieczne w skali roku. Pozwolenie można uzyskać po przedłożeniu stosownych wniosków w organie ochrony środowiska (dla branży motoryzacyjnej jest to starostwo powiatowe). Konieczna jest dokładna ewidencja wytwarzanych odpadów. Prowadzi się ją przy użyciu „karty przekazania odpadów” oraz „karty ewidencji odpadów”.

Owa „karta przekazania odpadów” jest zasadniczym dokumentem, który potwierdza sposób zagospodarowania odpadów. W przypadku wykorzystania outsourcingu (np. firmie obsługującej wywóz odpadów) należy zaistniały fakt przedstawić na karcie przekazania. Sam obowiązek sporządzania

karty ciąży na posiadaczu odpadów, który ten odpad przekazuje. Sporządzana zostaje w trzech egzemplarzach dla: przekazującego odpad, firmy transportującej i przejmującego odpad).

Wymaga się, aby karta ewidencji była prowadzona dla każdego rodzaju odpadu osobno przez wytwórcę odpadów, gdy wytwarza pow. 100 kg odpadów niebezpiecznych w ciągu roku.

 

Każdy zakład lakierniczy musi dokonać aktualizowaną raz na trzy miesiące ewidencję: – ilości i rodzajów gazów, bądź pyłów wprowadzanych

do powietrza oraz dane, na podstawie których określono te ilości (wyniki pomiarów, atesty i karty wyrobów, materiałów, stosowanych paliw, surowców

itp.) – ilości i jakości pobranej wody powierzchniowej i podziemnej (odczyty wodomierzy, protokoły badań laboratoryjnych) – ilości, stanu i składu ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi (protokoły badań laboratoryjnych, protokoły z kontroli) – wielkości, sposobu i rodzaju zagospodarowania

terenu, z którego odprowadzane są ścieki (wody: opadowe i roztopowe, ujęte w systemy kanalizacyjne, pochodzące z obszarów zanieczyszczonych).

 

Użytkownik jest zobowiązany raz na rok sporządzić roczne zestawienie nt. ilości i sposobów gospodarowania odpadami, które przedkłada w Urzędzie Marszałkowskim i u Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Same zasady klasyfikowania odpadów określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpadów. Przedstawiona jest tam lista odpadów z wyróżnionymi odpadami niebezpiecznymi.

 

Uwaga: W gospodarowaniu odpadami, przy sporządzaniu wniosków, sprawozdań oraz w obrocie odpadami należy posługiwać się wyłącznie kategoriami przewidzianymi w w/w rozporządzeniu.

Dane do których opracowania zobowiązani są managerowie m.in. lakierni samochodowych służą do sporządzania kwartalnych sprawozdań do Urzędu Marszałkowskiego i Wojewódzkiego Inspektora

Ochrony Środowiska. Na ich podstawie dokonuje się obliczeń należnych opłat za wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego (tzw. „opłat marszałkowskich”). Wysokość opłat określona została w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska.

 

O jakie odpady chodzi:

– materiały lakiernicze;

– zużyte rozpuszczalniki;

– odpady z tworzyw sztucznych;

– zużyte sorbenty;

– odpady metalowe;

Kary:

– kara za wytwarzanie odpadów bez

pozwolenia;

– kara za magazynowanie odpadów

bez pozwolenia;

– kara za przekazywanie odpadów

podmiotom nie posiadającym stosownych

pozwoleń;

– kara za przekazywanie odpadów

podmiotom nie posiadającym stosownych

pozwoleń;

Obowiązki:

– opłata za składowanie odpadów za

cały czas od przekazania do chwili

wykrycia wykroczenia;

 

2 komentarze

  1. W kestii samego artykulu. a co jezeli ” przedsiebiorca ” ma zarejestrowana dzialnosc gospodarcza a wykonuje prace w budynkach mieszkalnych a nie uslugowych, malo tego w trakcie budowy .
    Dodatkowo: przyjmijmy, ze wykorzystuje ponizej 1000 kg materialow rocznie. Nie ma zadnych filtrow, smrod lakieru jest intensywny na dzialkach sasiednich, plan przestrzennego zagospodarowania dopuszcza uslugi komercyjne, a starostwo powiatowe nie wydalo na dzien dzisiejszy zadnych warunkow dla danego terenu jak mieszkalne… ciekawe co autor artykulu ma do powiedzenia ? Prawo polskie jest bezradne na chwile obecna wg mojej wiedzy… ale chetnie poslucham kazdej sugestii

  2. „W kestii samego artykulu. a co jezeli ” przedsiebiorca ” ma zarejestrowana dzialnosc gospodarcza a wykonuje prace w budynkach mieszkalnych a nie uslugowych, malo tego w trakcie budowy ”
    Hmmm.. bardzo studząco może zadziałać w takiej sytuacji Nadzór Budowlany 😉

Napisz komentarz

Twój adres e-mailowy będzie niewidoczny Required fields are marked *

*

Do góry